Με φωνάζουν Ίσμαελ.
Πριν λίγα χρόνια, δεν έχει σημασία πόσα ακριβώς...
χωρίς λεφτά, ούτε τίποτα να μ΄ενδιαφέρει στη στεριά...
είπα να μπαρκάρω και να δω το υδάτινο μέρος του κόσμου.
Στη θάλασσα πας;
Μάλιστα.
-Υποπλοίαρχος, υποθέτω. -Όχι, όχι.
Επιβάτης τότε;
Όχι πολύ πιθανό.
Ο επιβάτης χρειάζεται πορτοφόλι, αλλά το δικό μου είναι άδειο.
Αρχιπλοίαρχος τότε ή μάγειρας;
Ούτε. Ένας απλός ναύτης...
πηδώντας από κατάρτι σε κατάρτι σαν ακρίδα στο λιβάδι.
Σαν σκλάβος μπορείτε να πείτε.
Αλλά ποιος δεν είναι σκλάβος; Πείτε μου.
Δηλαδή θα πας για φάλαινες.
Ναι.
Έχετε ένα δωμάτιο για έναν απλό ναύτη, κύριε...κύριος Κόφιν, σωστά;
Νσι. Aν δε σε πειράζει να μοιραστείς...
την κουβέρτα σου μ΄ έναν απλό καμακιστή.
Καμακιστή; Λοιπόν...
Προτιμώ να μοιραστώ την κουβέρτα μου με ένα καλό άνθρωπο...
παρά να περιπλανιέμαι έξω, μια τόσο κρύα νύχτα.
Αυτός είναι, κύριε; Ο καμακιστής;
Όχι,αυτός είναι ο κ. Περθ και το πλήρωμα του Γκράμπους.
Μόλις έφτασαν. Είναι κιόλας μεθυσμένοι.
Κ. Πέρθ;
Ψάχνετε άλλο καράβι να μπαρκάρετε;
Ας το διασκεδάσουμε.
"Πάνω σ' ένα γάιδαρο..."
" Έρχεται με το γάιδαρο..."
Μην το πατάς. Τι λές εσύ, αγαπητέ;
Πολύ νέος!
Ο κ.Σταμη δεν έχει δει φούστα σχεδόν δυο χρόνια.
Περπάτα γρήγορα, νεαρέ. Δεν έχω χρόνο για χάσιμο.
Το φαλαινόλαδο κοντεύει να τελειώσει. Θα το γεμίσω αύριο.
Μου φαίνεται λίγο μικρό για δυο μεγάλους άντρες.
Όχι κι έτσι. Αν είναι να πας για φάλαινες, καλύτερα να το συνηθίσεις.
Κοίταξε αυτό το κρεβάτι.
Είναι το μεγαλύτερο του πανδοχείου.
Η Σαλ κι εγώ σ΄αυτό κοιμηθήκαμε τη νύχτα του γάμού μας.
Έχει μπόλικο χώρο.
Δεν παραπονιέμαι, κ.Κόφιν.
Μόνο πού θα ήθελα να ξέρω με τι άνθρωπο θα το μοιραστώ.
Είναι σχεδόν Κυριακή.
Ο καμακιστής μάλλον θ΄αγκυροβολήσει αλλού για τη νύχτα.
Βολέψου άνετα.
Κύριε… πώς σε λένε;
Με φωνάζουν Ισμαέλ.
Όνειρα γλυκά!
Ποίος είσαι;Μίλα! Αν δεν μιλήσεις σε σκοτώνω.
Όχι, όχι! Κ. Κόφιν!
Μίλα σου λεω, αλλιώς σε σκοτώνω!
Κουίκουεγκ, σταμάτα!
Γιατί δε μου είπατε ότι αυτός ο καμακιστής που θα κοιμάται μαζί μου...
είναι ένας καταραμένος κανίβαλος;
Άκουσε με Κουίκουεγκ. Εσύ εντάξει μ' εμένα, εγώ εντάξει μ' εσένα.
Αυτός ο άνδρας θα κοιμηθεί εδώ...
σ' αυτό το κρεβάτι. Μαζί σου.
Εντάξει;
Εγώ εντάξει πολύ.
Μπες μέσα.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Τι έχουμε εδώ;
Ο γέρο-Κεραυνός!
Κουίκουεγκ!
Ξύπνα, πρωτόγονε μπουνταλά.
Για τ' όνομα του θεού, ξύπνα.
Θα ονειρεύεται την πρωτόγονη γυναίκα του...
στην πρωτόγονη πατρίδα του.
Καλή σου μέρα.
Μεγάλε βασιλιά του Ροχαλητού-Τυφώνα!
Τι γελάτε, ηλίθιοι χωριάτες;
Αυτό είναι δικό μου.
Φάε το κρέας σου.
Κανείς εδώ δεν είναι πιο προνομιούχος απ' τους άλλους.
Δεν είσαι ακόμα στη θάλασσα όπου ο ταπεινός ναύτης…
περιμένει να σερβιριστεί...
πρώτα ο υποπλοίαρχος.
'Η αυτός ο λαδωμένος μπαμπουίνος.
Φάε λοιπόν, παιδί μου.
Μάλιστα, κυρία.
Πρωτόγονο πλάσμα!
Κρύψε αυτό το πράγμα.
Οι Χριστιανοί του Ναντάκετ θα σε πάρουν για το Σατανά.
Τι λένε αυτοί;
Για τ' όνομα του θεού, είναι ανθρώπινο κεφάλι!
Πεθαμένου ανθρώπου.
Οι ντόπιοι δεν κουβαλάνε τους νεκρούς, τους θάβουν.
Δεν το ήξερες;
Οι ντόπιοι τους αγοράζουν με πολλά χρυσά νομίσματα.
Ο Γιότζο μου θα σου πει σε ποιο πλοίο να μπαρκάρουμε.
Ο Γιότζο κι εσύ. Εντάξει;
Ο Γιότζο σου θέλει να σου διαλέξω πλοίο; Αυτό εννοείς;
Ναι.
Θα μπαρκάρεις μαζί μου;
Αυτό προσπαθείς να μου πεις;
Ναι, Ίσμαελ.
Κουίκουεγκ, περίμενε.
Σταμάτα.
Περίμενε, συντρόφε!
Άκουσε φίλε μου, αυτό αποκλείεται.
Τι διάβολο έχεις πάθει;
Δε θέλεις να μπαρκάρεις με τον Κουίκουεγκ;
Οχι…Δηλαδή, φυσικά, ναι.
Απλά είναι καλύτερα να διαλέξεις εσύ...
ένα φαλαινοθηρικό για μας.
Οχι εγώ.
Και βέβαια δεν παίρνω τα λεφτά σου.
Κουίκουεγκ, άκου.
Πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι.
Ήμουν δάσκαλος.
-Ξέρεις τι είναι αυτό; -Ναι, ιεραπόστολος.
Όχι ακριβώς.
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι δεν έχω ανεβεί σε κατάρτι στη ζωή μου.
Ισμαέλ όχι ναύτης.
Ναι. Όχι ναύτης.
Απλώς έχω μια φλογερή επιθυμία να ταξιδέψω στη θάλασσα.
Εγώ και Γιότζο εντάξει. Ισμαέλ διαλέξει πλοίο.
***
Είναι παλιό πλοίο.
Ετοιμάζεται για μεγάλο ταξίδι υποθέτω.
Ναι, πολυτάξιδο καράβι.
Γεμάτο δόντια φάλαινας.
Έχει κάτι μελαγχολικό επάνω του αν με ρωτάς εμένα.
Μάλλον ο Γιότζο σου έκανε την επιλογή του για μας.
Συγνώμη,κύριε. Μήπως είστε ο καπετάνιος;
Ας πούμε ότι είμαι. Τι θέλεις εσύ;
Σκέφτομαι να μπαρκάρω.
Δεν είσαι απ' το Ναντάκετ; Τι ξέρεις από κυνήγι φάλαινας;
Τίποτα, κύριε.
Αλλά θέλω να μάθω πως είναι. Θέλω να δω το κόσμο.
Δε βλέπεις τον κόσμο από εδώ που στέκεσαι, νεαρέ;
Θέλεις να δεις τι είναι το κυνήγι της φάλαινας, έτσι;
Aντέχεις να καρφώσεις καμάκι στο λαιμό της φάλαινας και να τη κυνηγήσεις;
Αντέχω, κύριε, αν είναι απολύτως απαραίτητο.
Θα σου πω κάτι.
Υπάρχει θάνατος σ'αυτή τη δουλειά. Μπορεί να στείλει έναν άντρα γρήγορα στην αιωνιότητα.
Σε τρομάζει αυτό;
'Οχι, κύριε. Δεν με τρομάζει.
Το βλέπω.
Δεν έχεις δει ακόμα τον πλοίαρχο Άχαμπ;
Ποιος είναι ο πλοίαρχος Άχαμπ;
Ποιος είναι ο Άχαμπ;
Ποιος είναι αυτός ο τύπος;
Λέει ότι είναι δικός μας, Μπιλντάντ. Θέλει να μπαρκάρει.
Αλήθεια;
Μάλιστα, κύριε.
Μου φαίνεται λίγο μαλθακός.
Ο πλοίαρχος Άχαμπ είναι ο καπετάνιος του σκάφους, νεαρέ.
Νόμιζα ότι μιλούσα στον καπετάνιο.
Μιλάς στον πλοίαρχο Μπιλνταντ. Είμαι ο πλοίαρχος Πελέγκ.
Είμαστε ιδιοκτήτες αυτού του ωραίου σκαριού…
κι η δουλειά μας είναι να το εξοπλίσουμε πλήρως…
και να του δώσουμε, κύριε, ένα έμπειρο πλήρωμα.
-Πού είναι ο πλοίαρχος Άχαμπ; -Τι τον θέλεις;
Θέλω να τον δω.
Δε βλέπει ούτε εμένα, πόσο μάλλον εσένα.
Ο Άχαμη έχει πάει σε κολέγια καθώς και στους κανίβαλους.
Έχει γνωρίσει βαθύτερα...
θαύματα απ' τις φάλαινες.
Αυτός είναι ο φίλος μου, ο Κουίκουεγκ. Θέλει να μπαρκάρει κι αυτός.
Δε μου φαίνεται και πολύ για Χριστιανός.
Έχει σκοτώσει πιο πολλές φάλαινες απ' όσες μπορείτε να μετρήσετε.
Καπετάνιε.
Βλέπεις μικρό μαύρο λεκέ στο κατάρτι;
Τον βλέπεις;
Πες ότι είναι μάτι φάλαινας.
Η φάλαινα θα γίνει νεκρή φάλαινα!
Γρήγορα, γρήγορα, Πέλεγκ.
Κοίταξε. Σου δίνουμε 90 τα εκατό.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο μερίδιο φαλαινόλαδου...
που έχουμε δώσει ποτέ σε οποιοδήποτε καμακιστή.
-Λοιπόν, τι λες; -Κι ο φίλος μου;
Τον παίρνουμε αλλά θα πάρει μόνο το ένα πέμπτο.
Σύντροφοι, φτιάξτε αυτό το φυσερό. Δεν βγάζει αρκετά ζεστό αέρα.
Σύντροφοι.
Σύντροφοι, ελάτε εδώ.
Τι θέλεις, γέρο;
Θα μπαρκάρετε μ' αυτό το καράβι; Υπογράψατε;
Το "Πικόντ" μάλιστα. Μόλις υπογράψαμε.
Τα έγγραφα;
Έτσι ε; Και δεν είδατε τίποτα για τις ψυχές σας;
Όχι! Ισως δεν έχετε.
Δεν πειράζει.
Ξέρω πολλούς που δεν έχουν ψυχή.
Καλή τύχη σ' αυτούς.
Καλύτερα έτσι για μερικούς από αυτούς.
Η ψυχή είναι ο πέμπτος τροχός της άμαξας.
-Δεν νομίζετε; -Τί μουρμουρίζεις;
Αλλά αυτός έχει αρκετή για όλους μας!
Περισσότερο από αρκετή!
Έλα, Κουίκουεγκ. Αυτουνού του έχει σαλέψει.
Σου λέω για το γερο-Κεραυνό!
-Δεν έχεις δει ακόμα το γέρο-Κεραυνό, ε; --Ποιός είναι ο γερο-Κεραυνός;
Ο πλοίαρχος Άχαμπ.
Δεν το έχεις δει ακόμα, έτσι δεν είναι;
Όχι, σίγουρα όχι.
Σου είπαν γι' αυτόν;
Ξέρω όσα μου χρειάζονται.
Όλα, ε;
Είσαι σίγουρος;
Είναι αρκετά όσα ξέρεις;
Σε ρωτώ.
Ώστε θα μπαρκάρετε;
Υπογράψατε;
Λοιπόν, ας γίνει ό,τι είναι να γίνει.
Αλλά πάλι, ίσως όχι.
Τέλος πάντων, έχει κανονιστεί. Εδώ και πολύ καιρό.
Τί έχει κανονιστεί; Τί είναι αυτά που λες;
Η προφητεία, φιλαράκο!
Η προφητεία του "Πίκοντ".
Όλοι επάνω του θα χαθούν...
...και θα σωθεί ένας.
Όλοι εκτός από ένα.
Δεν το ξέρατε παιδιά;
Δεν το ξέρατε;
Πάμε, Κουίκουεγκ.
Άσε αυτό τον τρελό να παραμιλάει.
Όλοι εκτός από ένα!
Μην το παίρνεις κατάκαρδα. Είναι ένας θεότρελος γέρος.
Όλοι εκτός από ένα!
Όλοι εκτός από ένα.
Ίσμαελ, τί είναι ψυχή;
Ψυχή; Δύσκολη ερώτηση αυτή.
Πιστεύεις στο Θεό;
Σαν ένα μεγάλο αρχηγό, πάνω από όλους τους ανθρώπους;
Όπως ο Γιότζο;
Υποθέτω. Αλλά μεγαλύτερος.
Σαν... σαν καπετάνιος των αστεριών.
Δεν μπορώ να στο εξηγήσω, αλλά μπορώ να σου δείξω.
*
Αυτός πρέπει να είναι ο πατέρας Μαπλ.
Κάποτε ήταν καμακιστής.
Καλημέρα, σύντροφοι.
Καλημέρα, πάτερ.
Ο Θεός έστειλε ένα μεγάλο ψάρι να καταπιεί τον Ιωνά.
Προφητεία Ιωνά το ανάγνωσμα.
Πρώτο κεφάλαιο.
Ο Θεός ζήτησε από τον Ιωνά...
να φωνάξει ενάντια στη διαφθορά.
Αλλά ο Ιωνάς παράκουσε την εντολή του.
Γιατί;
Γιατί ο Ιωνάς παράκουσε το Θεό;
Επειδή πίστεψε πως ήταν πολύ δύσκολο.
Δύσκολα; Μα όλα όσα μας προστάζει ο Θεός είναι δύσκολα.
Γι' αυτό μάλλον μας προστάζει πιο συχνά παρά προσπαθεί να μας πείσει.
Ξέρει...
ότι όταν υπακούμε το Θεό...
... παρακούμε τον εαυτό μας.
Κι αυτό είναι δύσκολο.
Δύσκολο, επειδή δεν μπορούμε να το σκάσουμε σαν τον Ιωνά.
Δύσκολο, επειδή ο Θεός είναι παντού.
Δεν υπάρχει ελπίδα να Του ξεφύγουμε.
Τώρα... Φανταστείτε τον καημένο τον Ιωνά...
να κρύβεται...
περιφερόμενος στα καράβια της Τζάππα σαν κλέφτης.
Να ικετεύει να μπαρκάρει.
Να βιάζεται να διασχίσει τα πελάγη.
Νομίζει ότι ένα πλοίο φτιαγμένο από ανθρώπους...
θα τον μεταφέρει σε χώρες όπου δε βασιλεύει ο Θεός.
Τώρα ήρθε η ώρα της παλίρροιας.
Το καράβι λύνει τους κάβους.
Σαλπάρει...
στο μεγάλο, πλατύ ωκεανό.
Αλλά η θάλασσα επαναστατεί.
Δεν ανέχεται το άνομο φορτίο της.
Μια φοβερή καταιγίδα ξεσπά.
Ο άνεμος ουρλιάζει και βρυχάται.
Τα κύματα πηδάνε στο σκάφος μουγκρίζοντας,...
πέρνουν και φέρνουν πέρα δώθε το καράβι...
μέχρι που φαίνεται ότι θα τσακιστεί.
Ο τρόμος κυριαρχεί στις ψυχές των ανδρών.
Ξαφνικά προσέχουν...
τον ξένο.
Καχύποπτοι απέναντι στο φυγά του Θεού από την ώρα που ανέβηκε στο πλοίο...
τώρα κατηγορούν αυτόν...
για τη μεγάλη καταιγίδα που τους βρήκε.
Και τώρα...
τώρα κοιτάξτε τον Ιωνά...
αρπάζεται σαν άγκυρα...
και απορρίπτεται στη θάλασσα.
Και ο Θεός τον περιμένει.
Έρχεται με την μορφή μιας τεράστιας φάλαινα.
Ανοίγει τα φιλντισένια δόντια της...
και τον καταπίνει ολόκληρο...
στην κοιλιά της κόλασης.
Και καταδύεται 10.000 οργιές κάτω...
στους κόλπους του θανάτου.
Κι εκεί...
όπου δεν φτάνει κανένας γήινος ήχος...
ο Ιωνάς φωνάζει τη μετάνοια του.
Όχι ικετεύοντας για σωτηρία. Όχι, όχι.
Αλλά επαινώντας το Θεό για τη δίκαιη τιμωρία του.
Κι ο Κύριος μιλάει στο μεγάλο ψάρι...
κι από τον τρόμο, το κρύο...
και τη μαυρίλα του βυθού...
η φάλαινα σηκώνει το βαρύ της κεφάλι...
και φτάνει ανεβαίνοντας...
προς το ζεστό ήλιο...
κι όλες τις απολαύσεις της γης και του αέρα...
και ξερνάει τον Ιωνά πάνω στη στεριά.
Κι από τότε, ο Ιωνάς κήρυσσε την αλήθεια...
ενάντια στο ψέμα.
Αλίμονο σ' εκείνον...
που το καλό του όνομα...
μετράει γι' αυτόν...
περισσότερο κι από την καλοσύνη.
Μα σύντροφοι...
σύντροφοι...
απολαμβάνει...
πολύ μεγαλύτερη ευτυχία...
εσωτερική και εξωτερική...
εκείνος που ενάντια...
στους περήφανους καπετάνιους και τους αρχιπλοίαρχους αυτής της γης...
στέκεται μπροστά.
Ο δικός του...
ανένδοτος...
εαυτός του.
Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί.
Ουράνιε Πατέρα...
μακάρι να προσπαθούμε να είμαστε δικοί σου...
παρά του κόσμου…
ή του εαυτού μας.
Εδώ πεθαίνουμε.
Αφήνουμε την αιωνιότητα σε σένα.
Όλοι μαζί!
Τραβήξτε, τραβήξτε, μαϊμούδες!
Αλλιώς θα σας ρίξω στη θάλασσα.
Τράβα στεριανέ!
Μα τον Ποσειδώνα, ναυτία έχεις πάθει;
-Όχι, κύριε. -Τράβα, λοιπόν!
Τι κοιτάς βρε ηλίθιε μπογιατισμένε άγριε;
Κοιτάει έναν πιο ηλίθιο θα έλεγα.
Τραβήξτε, ξεφτέρια!
Θα κοιτάμε για φάλαινες...
από την αυγή μέχρι το σούρουπο.
Αν τις δείτε, σκίστε τα πνευμόνια σας.
-Μ΄ ακούτε; -Μάλιστα!
Κάτω η κουρτελάτσα!
Φτάνει το πηδάλιο!
Με καρδιά, παιδιά!
Βαλτέ τα μεγάλα πανιά!
Φτάνει το πηδάλιο!
Απλώστε τα πανιά!
Μάλιστα κύριε. Αμέσως.
Ένα χέρι για το καράβι, κ. Ίσμαελ, κι ένα για τον εαυτό σου.
Μάλιστα, κύριε.
Δεν είναι ωραίο να κοροϊδεύουμε τον κίνδυνο του αλλού.
Λάθος κανείς.
Το γέλιο είναι η τελική συνέπεια όλων.
Η μόνη παρηγοριά του ανθρώπου κι η πιο σοφή.
Η πιο εύκολη, εννοείτε.
Η μόνη παρηγοριά, σύντροφε, κι η πιο σοφή.
Ο σοφός Στάμπ, έτσι με φωνάζουν.
Επειδή ό,τι κι αν γίνει, το αντιμετωπίζω γελώντας.
Μόνο μη σε πιάσει ποτέ ο Φλασκ να γελάς μαζί του.
Λοιπόν, τι θα κάνουμε μ΄ αυτό το κουτάβι;
Κι η μάνα σου θα γινόταν καλύτερος ναύτης από εσένα.
Προσπαθώ όσο μπορώ, κύριε.
Τότε δοκίμασε αυτό.
Σφουγγάρισε το κατάστρωμα...
μόνο γι' αυτό αξίζεις.
Συγνώμη, κύριε.
Θα εμφανιστεί ο Καπετάνιος;
Αυτός ο καλός καιρός μάλλον θα τον βγάλει έξω, κ. Στάμπ.
Τραγουδιστή, δώσ' μας ένα καλό τραγούδι για κατευόδιο!
*
Τι είναι αυτές οι τρύπες;
Διαταγή του καπετάνιου. Κοίτα τη δουλειά σου.
Πλοίο χωρίς καπετάνιο.
Ο Γιότζο δεν το θέλει.
Θα δούμε σύντομα φάλαινα;
Θα δούμε. Και δεν θα την ξεχάσεις ποτέ.
Δεν έχεις ζήσει μέχρι να κόψεις μια φάλαινα.
Απολαμβάνουμε το ταξίδι μας κύριε κουτάβι;
Στα γόνατα!
Θα γίνεις ναύτης, αλλιώς θα σε κρεμάσω ανάποδα!
*
Ψαρόσουπα για πρωινό, ψαρόσουπα για βραδινό.
Αυτή η αηδία δεν κάνει ούτε για σκύλο.
Πρόσεχε τη γλώσσα σου αλλιώς στην κόβω και στη μαγειρεύω.
Να βάλουμε αυτό. Ίσως βελτιώσει τη γεύση.
Τι κοιτάς εσύ;
Τίποτα.
Ξυλουργέ που φυλάς το ρούμι, ψοφάω για μια γουλιά.
Το απαγορεύει ο κανονισμός και το ξέρεις.
Κοίτα τα πιτσουνάκια.
Πρόσεχε το χέρι σου, φίλε.
Μη στο φάει ο σκλάβος σου για γεύμα.
Κουίκουεγκ όχι σκλάβος.
Κουίκουεγκ γιος αρχηγού.
Συγνώμη Μεγαλειότατε.
Χαίρε πρίγκιπα των αγρίων.
Οι άθεοι μπορείτε να διδάξετε καλοσύνη στους χριστιανούς.
Δεν πειράζει.
Εσύ φίλος μου.
Ανάπαυση γιοι εργένηδων.
Έπειτα, δεν είμαι ο καπετάνιος.
Ποιος καπετάνιος; Δεν υπάρχει.
Έχεις πρόβλημα, νεαρέ;
Να ανοίξουμε λίγο κρογκ, να τον ανακουφίσουμε τώρα που γίνεται άντρας.
Όχι χωρίς άδεια από τον καπετάνιο.
Στο διάβολο η άδεια.
Κάνε στην άκρη!
Αυτό είναι το φάρμακο μου.
Ναι, πολύ δυνατό φάρμακο!
Δεν έχει φάρμακο για σένα κύριε Φλασκ.
Τι λέτε να βαφτίσουμε το καινούριο μας κουτάβι;
Ναι!
Έλα εδώ μικρέ.
Πιες.
Πιες κι ανακούφισε τον πόνο σου.
Άλλη μια. Μπορεί να έχουμε ξεραΐλα για πολύ καιρό.
Έτσι κάνουν οι άντρες!
-Ηρεμήστε. Αυτό δεν είναι για τα μούτρα σας! -Πολύ καλά.
Δώσε μου το κύπελλο.
Πιες κουτάβι.
Πιες...
στην πρώτη σου φάλαινα.
Πιες.
Μην κάνετε θόρυβο.
Έχασε ένα πόδι από μια φάλαινα.
Του το καταβρόχθισε.
Του το μάσησε το πιο τερατώδες ψάρι που υπήρξε ποτέ.
Τρομακτικό πλάσμα λένε.
Και φοβερά θυμωμένο.
Ποια φάλαινα είναι ευτυχής που την κυνηγάνε;
Ούτε θα ήθελα στο τσούρμο του καραβιού μου κανένα που δεν τις φοβάται.
Κι εγώ δεν θα ήθελα κανένα που τις φοβάται.
Έχω κυνηγήσει σπερμοφάλαινες...
με σαπιοκάραβα στο ακρωτήριο Χορν.
Κι ο πλοίαρχος Άχαμπ;
Ο Άχαμπ;
Έχει κυνηγήσει περισσότερες φάλαινες από όλους μας μαζί.
Σκότωσε 15 φάλαινες σε μια μέρα.
Κι η φάλαινα που του πήρε το πόδι; Τη σκότωσε κι αυτή;
Δεν το ξέρω.
Αυτό που ξέρω, κουταβάκι...
είναι ότι μια σπερμοφάλαινα μετρίου μεγέθους...
μπορεί να βυθίσει ένα πλοίο σε μερικά δευτερόλεπτα.
Ακόμα και πολεμικό!
Διψάνε για ανθρώπινο αίμα.
Οι καρχαρίες τις φοβούνται τόσο πολύ...
που ρίχνονται στους βράχους για να ξεφύγουν από μια φάλαινα.
*
Τα έχω ακούσει όλα αυτά. Με κάνετε και τρέμω.
Φύγε από εδώ!
Κάλεσε τη βάρδια κ. Σταμπ.
Πρώτη βάρδια! Όλοι στο κατάστρωμα.
Πρώτη βάρδια.
Ίσμαηλ, πρώτη βάρδια.
Στάσου ακίνητος μπάσταρδε.
Θα καταλήξεις με επίπεδο αυτί.
Ποτέ δεν έχω αστοχήσει.
Πάρε.
Όλοι στο κατάστρωμα!
Ελάτε!
Παλιοτόμαρα...
Αφήστε τον καλλωπισμό!
Έχεις πρωινή σκοπιά, ναύτη! Ανέβα επάνω.
Συγνώμη κύριε. Θα πάει ο Κουίγκεκ.
Όχι, όλοι πρέπει να ανέβουν με τη σειρά τους.
Κι αυτό το μαμμόθρεφτο πρέπει να κερδίσει το φαΐ του.
Πήδα επάνω.
Μάλιστα, κύριε.
Κούνα τα πόδια σου! Τρέχα!
Μπράβο κουτάβι!
Διαλυθείτε.
Είσαι πολύ σκληρός εργοδότης, κ. Στάμπ.
Nαι, αλλά θα τον κάνουμε ναυτικό, κύριε.
Κράτα ανοιχτά τα μάτια σου!
Κοίτα καλά!
Κύριε Στάμπ.
Ποίοι είναι αυτοί οι περίεργοι τύποι;
Δεν ξέρω.
Δε μ' αρέσει η φάτσα τους.
Πιπ, κατέβα κάτω!
Κ. Στάρμπακ.
Μάλιστα.
Φώναξε όλο το πλήρωμα στην πρύμνη, κ. Σταρμακ.
Όλοι στην πρύμνη!
Άκουσες κ. Σταμπ. Όλο το τσούρμο στην πρύμνη!
Κε Σταρμακ! Είναι όλοι εδώ;
Κατέβασε τους αρμενιστές.
Κάτω...
οι αρμενιστές!
Κουνηθείτε, ναύτες του γλυκού νερού!
Όλο το τσούρμο στην πρύμη!
Συγκέντρωση!
Κοίτα τον, Φλάσκ.
Λες και υπάρχει ένα κλωσσόπουλο μέσα του...
που χτυπάει το τσόφλι, παλεύοντας να βγει έξω.
Όλοι οι άνδρες έχουν συγκεντρωθεί, κύριε.
Τι κάνουμε όταν βλέπουμε φάλαινα, άντρες;
Φωνάζουμε συγκέντρωση, κύριε.
Ωραία.
Τι άλλο;
Κατεβάζουμε τις βάρκες και τις κυνηγάμε, κύριε.
Τι τραγούδι λέμε μέσα στις βάρκες, καθώς τις κυνηγάτε;
Το "Νεκρή φάλαινα" ή το "βυθισμένο καράβι", κύριε.
Ναι, κύριε.
Κοιτάτε εδώ.
Το βλέπετε;
Είναι μια ουγγιά ισπανικού χρυσαφιού.
Νόμισμα δεκαέξι δολαρίων, κ. Σταμπ, κοίτα!
Το βλέπετε;
Το βλέπετε, άνδρες;
Δώσε μου το σφυρί σου, ξυλουργέ.
Κι ένα καλό σιδερένιο καρφί.
Όποιος μου βρει τη φάλαινα...
με το άσπρο κεφάλι….
Άσπρο;
Ναι, κ. Φλάσκ. Με το άσπρο κεφάλι.
Με το ζαρωμένο μέτωπο και στραβό σαγάνι.
Όποιος από εσάς μου βρει...
αυτή την κατάλευκη φάλαινα...
που έχει τρύπες στο δεξί μέρος της ουράς της.
Λέω ότι...
όποιος μου βρει αυτη την καταραμένη φάλαινα
θα πάρει αυτή τη χρυσή ουγγιά!
Πρέπει να ειναι αυτή η φάλαινα που οι ναύτες ονομάζουν Μομπυ Ντικ, έτσι δεν είναι καπετάνιε;
Μομπυ Ντικ.
Ξέρεις την άσπρη φάλαινα;
Έχει ένα περίεργο μουσούδι. Πολύ μεγάλο και τριχωτό.
Με άσπρο μαλλί. Αυτός ειναι καπετάνιε.
Κουίκουεγκ ξέρει.
Έχει πάνω του χωμένα πολλά καμάκια...
που είναι φτιαγμένα...
Από στραβωμένο περιστρεμμένο μέταλλο.
Ναι. Τα καμάκια βρίσκονται μεσα του στραβωμένα σαν ελατήριο.
Σωστά, Νταγκού. Το μουσουδι του είναι μεγάλο σαν θημωνιά σιτάρι.
Μεγάλη σαν μπάλα μαλλιού από το Ναντάκετ.
Ναι, Ταστέγκο...
η άσπρη φάλαινα ειναι ο Μόμπι Ντικ.
Ο Μομπυ Ντικ ειναι αυτος που είδατε!
Ο Μομπυ Ντικ.
Πλοίαρχε Άχαμπ...
ο Μομπυ Ντικ δεν ήταν αυτός που σας πήρε το πόδι;
Μάλιστα, κ.Σταρμπακ.
Ναι, παιδιά μου...
ο Μομπυ Ντικ με ακρωτηρίασε.
Μου έκοψε το πόδι σαν λεπίδα που κόβει χόρτα.
Ο Μόμπυ Ντικ μου έδωσε αυτό...
το κούτσουρο που πάνω του στηρίζομαι τώρα...
και με έκανε ξυλοπόδαρο εραστή για πάντα.
Ο Μόμπυ Ντικ.
Θα κυνηγήσω την άσπρη φάλαινα μέχρι το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας και στο Χορν...
μέχρι τις ρουφήχτρες της Νορβηγίας...
ακόμα και στο πυρ το εξώτερο!
Για αυτό μπαρκάρατε, κύριοι!
Ναι!
Κυνηγήστε την άσπρη φάλαινα σε όλους τους ωκεανούς...
μέχρι να φτύσει μαύρο αιμα και να πέσει νεκρή.
Τι λέτε, άντρες;
Μπορείτε να δώσετε υπόσχεση; Μου φαίνεστε γενναίοι.
-Ναι, κύριε. - Ναι.
- Κοφτερο μάτι για τη φάλαινα! - Ατσάλι για το Μομπυ Ντικ!
Ο Θεός νας σας ευλογεί, άντρες.
Καμαρότε, πηγαινε γέμισε μια μεγαλη κανατα γκρογκ.
Μια μεγάλη κανάτα!
Γιατί έχεις κατεβασμένα τα μούτρα κ. Στάρμπακ;
Δε θέλεις να κυνηγήσεις την άσπρη φάλαινα;
Δεν εισαι έτοιμος για το Μομπυ Ντικ;
Είμαι έτοιμος, κύριε. Έτοιμος για το στραβό του σαγόνι.
Έτοιμος για τα σαγόνια του θανάτου, αν χρειαστεί στη δουλειά για την οποία ήρθαμε.
Αλλά πλοίαρχε, ήρθα να κυνηγήσω φάλαινες όχι την εκδίκηση σας.
Πόσα βαρέλια λάδι θ' αποφέρει η εκδίκηση σας; Σας ρωτάω.
Κατάλαβα.
Τα λεφτά θα είναι το μέτρο όλων όσων κάνουμε;
Τότε, άσε με να σου πω κάτι. Η εκδίκηση μου θ' αποφέρει μεγάλη τιμή εδώ!
Τι θέλετε από μένα, καπετάνιε;
Βοήθησέ με να χτυπήσω ένα πτερύγιο.
Δεν είναι αδύνατο, ούτε πρωτοφανές για σένα…
το καλύτερο καμάκι όλου του Ναντάκετ.
Σίγουρα εσύ, απ' όλο αυτό το πλήρωμα, δε θα κάνεις πίσω.
Μίλα, άνθρωπέ μου.
Η σιωπή σου μιλά για σένα.
Η κανάτα! Η κανάτα, άντρες!
Πιείτε και δώστε!
Μεγάλες γουλιές, παιδιά μου!
Είναι αψύ σαν την οπλή του Σατανά.
Πιείτε το, αγόρια μου.
Πιείτε το μέχρι να το στραγγίσετε.
-Πιείτε ένα για τους άντρες.
Δώσ' μου κι άλλο.
Μια τρύπα που ξεχειλίζει από...
ζωή, μέχρι να εξαφανιστεί.
Ακούστε με, γενναίοι μου.
Θ' αναβιώσω ένα έθιμο...
των ψαράδων προγόνων μου.
Σιδερά, τα σίδερα.
Ναύτες, προσέξτε με.
Σταθείτε εδώ οι καμακιστές με τα καμάκια σας.
Ελάτε όλοι!
Τώρα, σύντροφοι...
σταυρώστε τα καμάκια σας μπροστά μου.
Μπορείτε να νιώσετε όλη τη δύναμη;
Τον ηλεκτρισμό μου;
Σύντροφοι, σας ονομάζω οινοχόους…
των τριών ειδωλολατρών συγγενών μου εδώ.
Τώρα, γυρίστε τα ανάποδα.
Δείξτε μου τους πάτους τους.
Καμαρότε. Κράτησε τα να τα γεμίσω.
Τώρα...
οι τρεις και τρεις, σταθείτε.
Επιβληθείτε στα δισκοπότηρα του δολοφόνου. Αγγίξτε τα!
Κ. Στάρμπακ...
έγινες μέλος μιας αδιάσπαστης λεγεώνας.
Πιείτε τώρα, ναύτες! Πιείτε, καμακιστές...
που στέκεστε στην πλώρη της βάρκας.
Πιείτε κι ορκιστείτε…
θάνατο στο Μόμπυ Ντικ!
Θάνατος στο Μόμπυ Ντικ!
Πιείτε κι ορκιστείτε!
Να μας κυνηγήσει ο Θεός όλους...
αν δεν σκοτώσουμε το Μόμπυ Ντικ!
Κ. Στάρμπακ, η απόφαση πάρθηκε.
Θάνατος στο Μόμπυ Ντικ!
Σταμάτα τις κραυγές, άγριε!
Η παλιά μου πίπα! Τι να την κάνεις...
όταν έχει χαθεί η ευχαρίστηση.
Υπήρχε εποχή που το φεγγαρόφωτο με ηρεμούσε.
Όχι πια.
Αυτό το όμορφο φως δε φωτίζει εμένα.
Κάθε ομορφιά μου προκαλεί οδύνη τώρα.
Με καταράστηκαν, ξαφνικά και κακόβουλα.
Καταραμένος εν μέσω του Παράδεισου.
Τι δουλειά έχω εγώ με την ευχαρίστηση;
Οποιαδήποτε ευχαρίστηση;
Τι είναι αυτό;
Γοργόνες είναι, μικρέ;
Όχι. Φάλαινες, κύριε.
Τραγουδάνε η μια στην άλλη.
Πήγαινε για ύπνο τώρα, Πιπ.
Μπορώ να μπω;
Ναι.
Καπετάνιε, με ζητήσατε;
Κ. Στάρμπακ...
Έχουμε συνδεθεί αμετάκλητα για όλο αυτό το ταξίδι.
Μορφωμένοι εν μέσω αγρίων.
Δεν πρέπει να είμαστε ξένοι.
Δεν το επιθυμώ, καπετάνιε. Είμαι δεμένος μαζί σας.
Ωραία!
Ορίστε! Κοίτα!
Ο μεταναστευτικός δρόμος της σπερμοφάλαινας.
Κανένα καράβι δεν έχει πλεύσει αυτή την πορεία...
με χάρτη τέτοιας ακρίβειας.
Απ' τις Αζόρες, στην Αγ. Ελένη...
γύρω απ' το ακρωτήριο, στην Ιάβα και στη θάλασσα της Ιαπωνίας.
Ο χρόνος και η παλλίρροια είναι πλατιά, κύριε.
Ο Μόμπυ Ντικ έχει όλο τον υδάτινο κόσμο να κολυμπήσει.
Ξέρω τα λημέρια του. Ξέρω που αναζητά τροφή.
Απ' τη γη των Σεϋχέλλων μέχρι τον κόλπο του Ηφαιστείου.
Εδώ είναι το Ναντάκετ...
όπου περιμένει η οικογένεια μας.
Κουβαλάνε τα μικρούλια πάνω στο λόφο…
να δουν από μακριά τα πανιά μας.
Η γυναίκα σας κι ο γιος σας θα είναι ανάμεσά τους, πλοίαρχε.
Και δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε.
Δεν είμαι σταυροφόρος του κινδύνου, κύριε.
Ο στόχος μου είναι να γυρίσω πίσω ασφαλής με γεμάτο αμπάρι.
Αυτή είναι η επιδίωξή μας.
Κύριε...
μέχρι να γίνει αυτό…
το πρόσωπο του γιου μου είναι για εμένα σαν την παλάμη μου.
Χωρίς χείλια, χωρίς χαρακτηριστικά, κενό.
Όλα τα αντικείμενα είναι σαν μάσκες από χαρτόνι...
που πίσω τους βρίσκεται κάτι άγνωστο, αλλά σίγουρα λογικό...
βάζει τα καλούπια των χαρακτηριστικών.
Αν χτυπήσει ο άνθρωπος, είναι μέσα απ' τη μάσκα.
Πώς θα δραπετεύσει ο φυλακισμένος, αν δε σπάσει το τοίχο;
Η άσπρη φάλαινα είναι ο τοίχος, κύριε; Αυτή η μάσκα;
Με δοκιμάζει.
Με προκαλεί.
Τον βλέπω μ' εξωφρενική δύναμη κι ανεξιχνίαστη κακία.
Ήταν απλά ένα ανόητο ζώο που πήρε το πόδι σας, καπετάνιε.
Σας χτύπησε από τυφλό ένστικτο.
Γίνε εκπρόσωπος της λευκής φάλαινας ή συνένοχός της...
αλλά εγώ θα ξεσπάσω την οργή μου επάνω της!
Είναι τρέλα να είστε τόσο εξοργισμένος.
Το να ζητάς εκδίκηση πάνω σ' ένα ζώο είναι βλασφημία.
Αυτό που έκανα το ήθελα.
Κι ό,τι θέλω, θα το κάνω.
Αυτή η πράξη αποφασίστηκε ένα δισεκατομμύριο χρόνια πριν.
Και μην μου μιλάς εμένα για βλασφημίες.
Και τον ήλιο θα χτυπούσα αν με πρόσβαλλε.
Είμαι ο προφήτης και ο εκπληρωτής.
Ποιος είναι πάνω από μένα;
Χλώμιασες.
Με θεωρείς τρελό;
Συγνώμη, καπετάνιε.
Δεν είμαι τρελός.
Εγώ τρελαίνω την τρέλα.
Είστε ο καπετάνιος μου.
Αλλά δε μ' αρέσει να πολεμώ ψάρια που μου αντιστέκονται.
Ήρθα σ' αυτά τα νερά για να σκοτώνω φάλαινες για να ζήσω…
όχι για να σκοτωθώ απ' αυτές.
Κύριε.
Φάλαινα εν όψει!
Εκεί! Φάλαινα εν όψει!
Σε ποιά κατεύθυνση;
Στα δεξιά, κύριε! Μισή βολή τουφεκιού μακριά!
Καμαρότε, το κυάλι μου.
Μα τον κεραυνό, Στάρμπακ, είναι ολόκληρη αγέλη! Να οι ουρές τους!
Έτοιμοι να κατεβάσουμε τις βάρκες, κύριε.
Εντάξει.
Κάτω οι βάρκες!
Αφεντικό.
Φανταράκι, έλα δω!
Κινηθείτε!
Φανταράκι, μπες στη βάρκα. Λασκάρισε το σκοινί.
Αρκετά! Βλέπετε αυτούς τους διαβόλους;
Πάνω τους, παιδιά. Ακολουθήστε τους.
Τι όμορφα πλάσματα!
Ας πιάσουμε αυτούς τους αλήτες.
Ναι! Πάμε!
Εμπρός παιδιά, είναι ακριβώς μπροστά μας.
Τραβήξτε άντρες! Εμπρός, παιδιά!
Υπάρχει μια περιουσία φαλαινόλαδου εκεί μέσα.
Αυτό είναι το καθήκον σας. Γι' αυτό ήρθατε.
Καθήκον και κέρδος παιδιά.
Χέρι με χέρι.
Μια δροσερή βουτιά...
στο θάνατο και την καταστροφή!
Έτοιμα τα καμάκια!
Τώρα, Κουίκουεγκ, σήκω πάνω και δώσ' του την!
Να κι άλλες.
Βλέπω κι άλλες.
Τις έστειλε ο καπετάνιος για να μας γελοιοποιήσουν, κύριε;
Μην τους δίνεις σημασία, Φλασκ.
Τι σημασία έχει τι είναι, κ. Φλασκ;
Όσο περισσότερες, τόσο το καλύτερο, λέω εγώ.
Μπράβο, παιδιά μου. Δυνατά, ομορφιές μου.
Κολλημένοι στα κουπιά.
Ίσμαελ, έλα.
Δώσε μου το χέρι σου, φίλε!
Αφήστε τα κουπιά.
Είδατε τον κ.Φλασκ, κύριε;
Όχι.
Ανεβάστε με, παιδιά.
Φλασκ!
Βρε παλιάνθρωπε!
Πού είσαι;
Εκεί είναι!
Τον βρήκαμε, κύριε.
Σταμπ!
Να τον ψαρέψουμε κ. Σταμπ.
Πριν ή μετά τους καρχαρίες, κύριε;
Δεν τον τρώνε οι καρχαρίες. Μόλις δαγκώσουν, θα τον φτύσουν.
Πάμε να τον πιάσουμε. Αφήστε τους ξένους.
Γιατί είστε τόσο χαρούμενοι;
Κοντέψαμε να πνιγούμε.
Έτσι είναι το κυνήγι της φάλαινας. Γίνεται συνέχεια.
Πήρες το βάπτισμα του πυρός με την πρώτη σου φάλαινα.
Να πάρει! Αυτός ο ξένος πίθηκος!
Μας έκλεψε τη φάλαινα μας.
Τι είδους πλάσμα είναι τέλος πάντων;
Πλάσμα από τα όνειρα μας.
Τι εννοείς; Φάντασμα ή κάτι παρόμοιο;
Ναι. Ή διάβολος.
Είναι σίγουρα διάβολος.
Και δε βλέπεις την ουρά του επειδή την κρύβει.
Τι λες να συζητά με τον καπετάνιο...
με αυτή τη γλοιώδη γλώσσα του;
Κλείνει κάποια συμφωνία θα έλεγα.
Αυτό είναι, Στάρμπακ.
Ο Άχαμπ θέλει οπωσδήποτε την άσπρη φάλαινα.
Λες να προσπαθεί ο διάβολος να τον ξεγελάσει...
να του πάρει το ασημένιο ρολόι;
Ή τη ψυχή του.
Την ψυχή του;
Ναι, τη ψυχή του.
Χρειαζόμαστε βοήθεια εδώ.
Κι άλλα βαρέλια;
Δώσε ένα χεράκι.
Ο ουρανός να μας βοηθήσει.
Οι γύπες της θάλασσας.
Τι λες Ίσμαελ; Κουίκουεγκ όχι εντάξει.
Εννοώ ότι...
καμιά αγριότητα ζώου δεν υπερτερεί αυτής του ανθρώπου.
Κοίτα αυτούς τους διαβόλους κ. Σταμπ.
Τεμπελιάζουν, ενώ εμείς δουλεύουμε σαν σκλάβοι.
Ευχαρίστως θα τους έστελνα στο βυθό.
Σκουπίστε εδώ!
Καπετάνιε...
Κύριε. Πρέπει να σας ζητήσω να βάλετε τους ξένους να δουλέψουν.
Η τεμπελιά τους επηρεάζει το ηθικό του πληρώματος.
Δεν με ακούσατε καπετάνιε;
Δεν είναι εδώ ως ναυτικοί, κ. Στάρμπακ. Βρίσκονται εδώ για ένα σκοπό...
να βρουν και να σκοτώσουν την άσπρη φάλαινα.
Προσοχή!
Σκάφος στα δεξιά!
Βρετανικό.
Ετοιμαστείτε να υποδεχτείτε τους επισκέπτες κ. Στάρμπακ.
Γυρίζει!
Αυτό είναι. Δώσε μου ένα φιλί!
Ελάτε κάτω.
Ωραία! Άλλο ένα φιλάκι για το φίλο μου.
Ζητώ άδεια να κατεβάσω βάρκες, κύριε, να πάνε επίσκεψη οι άντρες.
Δεν δίδεται η άδεια.
Μα το περιμένουν!
Σας ερχόμαστε.
Περιμένετε λίγο, φίλοι.
-Καλώς ορίσατε, κύριε. -Καλώς ορίσατε, πλοίαρχε.
Είμαι ο πλοίαρχος Άχαμπ. Καλώς ορίσατε στο "Πικόντ", πλοίαρχε.
Ευχαριστώ, κύριε. Είμαστε ένα γεμάτο καράβι, στο δρόμο της επιστροφής.
-Είμαστε άδειο καράβι στην αρχή του ταξιδιού. -Τότε σας ευχόμαστε καλή τύχη, κύριε.
Μερικοί από το πλήρωμα βρήκαν και συζύγους στα νησιά Φίτζι.
Ναι, είναι αλήθεια καπετάνιε.
Πείτε μου, έχετε δει μια άσπρη φάλαινα;
Την άσπρη φάλαινα εννοείτε; Τη φωνάζουν Μόμπι Ντικ, κύριε.
Ναι.
Βλέπετε αυτό;
Εσείς, ένα χέρι που δεν μπορεί να κρατήσει...
κι εγώ ένα πόδι που δεν μπορεί να τρέξει.
Η άσπρη φάλαινα;
Η άσπρη φάλαινα.
Ώστε, ο Μόμπι Ντικ σας πήρε το χέρι!
Και το πόδι σας.
Ήταν μια μεγάλη και ζωηρή φάλαινα, έτσι;
Γέρικο σαν τη Γένεση με κατάλευκο κεφάλι;
Ναι. Και με καμάκια καρφωμένα στην καμπούρα του.
Κι έξαλλο από οργή!
Τα δικά μου καμάκια!
Πείτε μου, πώς ήταν;
Ο γιατρός έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά τελικά μου το έκοψε.
Ευτυχώς που είχα τη γυναίκα μου μαζί μου. Με ανακούφισε πολύ.
Ναι, κύριε, Η άσπρη φάλαινα όμως;
Στο θέμα μας λοιπόν.
Αφού μου έσπασε τις βάρκες, δεν τον ξαναείδαμε σύντομα.
Ώστε τον ξανασυναντήσατε;
-Ναι, δυο φορές. -Αλλά δεν τον κτυπήσατε;
-Γιατί να το θέλω; Δεν αρκεί που έχασα ένα μέλος;
Το άσπρο τέρα δε δαγκώνει. Καταπίνει.
Έχω σύζυγο μαζί μου και μια επικερδή επιστροφή. Γιατί να διακινδυνεύσω;
Όχι, ευχαριστώ, κύριε. Τέρμα οι άσπρες φάλαινες για εμένα.
Καλύτερα να τον αφήσουμε ήσυχο, έτσι δεν είναι;
Εμείς θα τον κυνηγήσουμε με όλους τους τρόπους.
Δεν μπορείς να αφήσεις ήσυχο κάτι που σε προκαλεί.
Πότε τον είδατε τελευταία φορά;
Μα την πίστη μου, κύριε. Νομίζω ότι το αίμα σας βράζει.
-Προς τα πού πήγε; -Ω, Θεέ μου! Ανατολικά νομίζω.
Ανατολικά!
Κ. Στάρμπακ, ετοιμαστείτε να σαλπάρουμε. Αρκετό χρόνο χάσαμε.
Καλή σας μέρα, καπετάνιε.
Τι έχει πάθει; Έχει χάσει τα λογικά του;
Μας συγχωρείτε, πλοίαρχε. Μην τον παρεξηγείτε, θα τον πονάει το πόδι του.
Ο άνθρωπος είναι τρελός!
Ελάτε, παιδιά. Δε μένω ούτε λεπτό σ' αυτό το καράβι.
Κ. Στάρμπακ, σηκώνουμε πανιά! Μ' ακούτε;
Μην κάνετε ανοησίες! Μην κυνηγήσετε το Μόμπι Ντικ!
Προσοχή, είναι δαίμονας!
Προσέχεται από βλάσφημο τέλος!
-Πάνω, έρχεται. - Έρχεται ο καπετάνιος!
Με πνίγουν με τις κουβέντες τους. Στάρμπακ, που να σε πάρει!
Σήκωσε πανιά αμέσως!
Όχι, καπετάνιε! Σε μια ώρα, σας ικετεύω!
Αμέσως, Στάρμπακ!
Νομίζω ότι ο γέρος τα έχει χάσει λίγο.
Καταραμένος να είναι. Δεν έχει καρδιά.
Καλύτερα κατσούφης και καλός καπετάνιος παρά εύθυμος και ανίκανος.
-Καπετάνιε. - Όχι τώρα, κ. Στάρμπακ. Αφήστε με.
"Κάνε ετούτο, κάνει εκείνο". Γιατί δε δουλεύει και το φανταράκι;
Πρόβλημα υποπλοίαρχε;
Τίποτα σπουδαίο, κύριε!
-Ησύχασε, κ. Περθ. -Αυτός άρχισε.
Σκασμός!
Καπετάνιε, μήνες θα κάνουμε να δούμε άλλο καράβι.
Ήταν απερίσκεπτο να αρνηθούμε στους άντρες λίγη διασκέδαση.
Φαλαινοθηρικό είναι εδώ, κ. Στάρμπακ. Όχι κοινωνική εκδήλωση.
Περθ!
Ανέβα στο κατάρτι.
Δεν είναι βάρδια μου, κύριε.
Δε μπορώ να σε κτυπήσω αλλά σίγουρα θα τιμωρηθείς.
Ανέβα επάνω.
Δεν χρειάζονται αγριάδες.
Πήγαινε!
Κράτα τους κουβάδες.
Στο διάβολο.
Μακάρι ο Θεός να σας βουλιάξει όλους.
-Έχω το μάτι μου επάνω του, κύριε. -Ωραία.
"Κατεβαίνουν στη θάλασσα με τα μεγάλα καράβια τους".
"Βλέπεις τα έργα του Κυρίου και τα θαύματα του στο βυθό;"
Κύριε όλων των θαλασσών...
παραδίνουμε το πνεύμα αυτού του ναυτικού στα χέρια σου.
Αυτό ήταν.
Γεννιόμαστε με οδύνες, φυσικό είναι να ζούμε με πόνους...
και να καταλήγουμε σ' ένα ανώνυμο τάφο.
Για ποιό σκοπό καπετάνιε;
Για το βλάσημο τέλος, όπως είπε ο Άγγλος καπετάνιος μήπως;
Η ζωή μας κρατάει, κύριε. Δεν την κρατάμε εμείς.
Όχι, δεν τολμώ να σε αμφισβητήσω Άχαμπ. Το θλιβερό μου καθήκον είναι να σε υπακούω.
Νομίζω μόνο...
... κατηγορώ τον εαυτό μου για το θάνατο του καλού ναύτη.
Απρόσεχτου ναύτη!
Όχι, κύριε. Είναι οιωνός.
Μια κακιά προφητεία!
Άκου προφητεία!
Θα σου δώσω την προφητεία, υποπλοίαρχε. Θάνατος στο Μόμπι Ντικ!
Και η εκπλήρωση της προφητείας θα είναι αυτό που όλοι σας ορκιστήκατε.
Θάνατος στον ακρωτηριαστή μου. Το Μόμπι Ντικ!
Οι θεοί με έριξαν κάτω αλλά ξανασηκώθηκα.
Και τώρα το έβαλαν στα πόδια, μου κρύβονται!
Βγείτε έξω!
Βγείτε έξω από τα βαμβακένια σύννεφα σας!
Ελάτε να με κτυπήσετε!
Δεν έχω μακρύ όπλο να σας κτυπήσω. Μόνο αυτά.
Δείτε αν μπορείτε να με αποτρέψετε!
Να με αποτρέψετε.
Δεν μπορείτε να με αποτρέψετε. Εσείς θα κάνετε πίσω.
Δεν θα με αποτρέψετε ποτέ.
Ο σκοπός μου είναι σιδερένια ράγα...
όπου πάνω του κινείται η ψυχή μου.
Τίποτα δε θα με σταματήσει, κ. Στάρμπακ.
Φάλαινα, εν όψει!
Στα δεξιά!
Η άσπρη φάλαινα!
Τον βρήκε!
Βρήκε το Διάβολο!
Είναι φρόνιμο να κατεβούμε νύχτα, καπετάνιε;
Στο σκοτάδι θα βλέπουμε...
το άσπρο του χρώμα καλύτερα παρά στο φως της μέρας.
Αν είχα μόνο ένα πόδι, δε θα έμπαινα σε βάρκα νύχτα...
εκτός για να κλείσω τρύπα με το ξύλινο πόδι μου.
Είναι δαιμονισμένος σας λέω.
Ο θεός τσάκισε την ψυχή του.
Κοίτα εδώ.
Ομίχλη; Από πού ήρθε;
Κι εμείς κωπηλατούμε στα τυφλά μέσα στη νύχτα
ψάχνοντας μια φάλαινα άσπρη σαν την ομίχλη.
Φάντασμα είδαμε ή φάλαινα;
Ο Μόμπι Ντικ ήταν.
Ομίχλη, χαλάζι ή χιόνι; Αδιαφορώ.
Θα πάρω το χρυσό νόμισμα, αλλιώς θα πεθάνω προσπαθώντας.
Τραβάτε να πάρει!
Δείξτε τα μπράτσα σας, παιδιά. Εμπρός!
Σταματήστε τα κουπιά.
Σωπάστε.
Ανοίξτε τ’ αυτιά σας. Ακούστε.
Κρατήστε τα κουπιά, παιδιά.
Ακίνητοι.
Σιγά… έτσι μπράβο,
σιγά τώρα.
Τι γίνεται κύριε;
Εκεί!
Κ. Στάρμπακ, ακολουθήστε!
Πιο γρήγορα άντρες! Τραβήξτε! Ακολουθήστε κ. Στάρμπακ!
Ακολουθήστε!
Κρατεί!
Τραβήξτε άντρες!
Έρχεται η φάλαινα μας, παιδιά. Τώρα βγαίνει!
Κολυμπάει γύρω μας!
-Έλα, πάμε! -Βοήθεια!
Άνθρωπος στη θάλασσα!
Κ. Στάρμπακ, άνθρωπος στη θάλασσα!
Για τ’ όνομα του θεού, είναι ο Πιπ!
-Είναι εκεί έξω!
Μα, κύριε, ο Πιπ;
Κάθισε, δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Ετοιμάστε το σκοινί! Το σκάει!
Δεν πρέπει να του αφήσουμε πολύ σκοινί.
Προσπαθεί να το σκάσει!
Νάτος, παιδιά, νάτος.
Μας τραβάει μαζί της.
Κ. Στάρμπακ, δεν μπορούμε να φερόμαστε σαν να μην έγινε τίποτα!
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω!
Κάτσε κάτω, παιδί μου.
Τα έχουμε! Δεν φεύγουν, βυθίζονται μαζί του.
Γύρνα και μάζεψε το σχοινί!
Θα πνιγεί, κύριε.
Θα πνιγεί αν τον αφήσουμε.
Έρχονται δύο βάρκες πίσω μας. Θα τον δουν σίγουρα.
Κωπηλατήστε, άντρες!
Βάλτε τα δυνατά σας!
Κωπηλατείτε!
Κάντε στην άκρη!
Αφήστε με να περάσω!
Τραβήξτε!
Τραβήξτε δαίμονες!
Φέρτε με κοντά του!
Είναι εκεί, σας λέω!
Βάλτε τα δυνατά σας!
Φέρτε με κοντά του! Βάλτε με πάνω στην άσπρη ράχη του!
Τραβήξτε δαίμονες, τραβήξτε!
Έφυγε.
Τον χάσαμε.
Δεν τον είδατε κ. Στάρμπακ;
Τον είδα, καπετάνιε.
Γιατί χτυπήσατε αυτή τη φάλαινα τότε αφού είδατε τον Μόμπι Ντικ;
Είμαι φαλαινοθήρας, κύριε.
Φορτώστε αυτή τη χοντρή απόψε. Μέχρι την αυγή...
-Θα συνεχίσουμε το πρωί. -Μάλιστα, κύριε.
Και το παιδί, κύριε;
Ποιο παιδί;
Ο Πιπ, κύριε. Χάθηκε στη θάλασσα.
Τον είδα κι εγώ. Τώρα είναι μίλια μακριά μας, κύριε...
χαμένος μες στη θάλασσα.
Δε θα ρισκάρουμε το εμπόρευμα για χάρη αυτού του ανόητου.
-Πιπ; Εννοείς τον μικρό; -Ναι.
Τι διάβολο έκανε στη βάρκα σου κ. Στάρμπακ;
Μπήκε λαθραία, κύριε. Δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί.
Είναι καλό παιδί κύριε. Φοβάμαι ότι τον χάσαμε.
Εγώ πάω βρω Πιπ. Αν Πιπ πεθάνει, κακά μάγια.
Πηγαίνετε να τον βρείτε!
Έχετε μέχρι το πρωί για να τον βρείτε κ. Στάρμπακ.
Ό,τι θα έχουν αφήσει απ’ αυτόν οι καρχαρίες.
Ευχαριστώ, καπετάνιε.
Κ. Μπάλκιγκτον...
πάρε αυτούς τους άνδρες και οργανώστε έρευνα.
Μάλιστα, κύριε. Πάμε παιδιά.
Πιπ!
Φώναξε!
Πιπ, πού είσαι μικρέ;
Πρέπει να είμαστε τρελοί.
Ψάχνουμε ένα μαύρο παιδί σε μαύρη θάλασσα μια μαύρη νύχτα.
Με την άδεια σας καπετάνιε, πρέπει να το μετρήσω.
Ώστε φτιάχνεις ανθρώπους, ξυλουργέ;
Και με μετράς σαν κοστούμι;
Συνέχισε.
Καταραμένη μοίρα.
να έχει η ψυχή μου τέτοιο σώμα για κατοικία της.
Πώς το νιώθετε κύριε;
Δεν μπορώ να πω. Νιώθω μόνο ότι δεν υπάρχει.
Μάλιστα.
Ο ακρωτηριασμένος ποτέ δεν χάνει την αίσθηση του χαμένου μέλους.
Προσοχή κύριε!
Αυτές οι λουρίδες σπάνε κόκκαλα.
Μ’ αρέσει να είναι σφιχτό ξυλουργέ.
Κάτι για να κρατηθώ μέσα σ’ αυτό το γλιστερό κόσμο.
Ξέρεις κάποιον αρχαίο Έλληνα που λεγόταν Προμηθέας;
Όχι, κύριε. Δεν έχουμε συνταξιδέψει.
Λοιπόν ο Προμηθέας ήταν αυτός που έφτιαξε τον άνθρωπο.
Τον έφτιαξε με εργαλεία…
τον ζωντάνεψε με την φωτιά.
Ο Προμηθέας έπρεπε να φτιάξει εμένα.
Αυτό που έγινε με φωτιά ανήκει στη φωτιά.
Τότε θα ήμουν πλήρης.
15 μέτρα ψηλός χωρίς παπούτσια.
Τα πόδια μου σαν ρίζες. Χέρια ένα μέτρο στον καρπό.
Όχι καρδιά. Καθόλου.
Και μάτια;
Όχι.
΄Ένας φεγγίτης πάνω στο κεφάλι μου.
Να φωτίζει ολόκληρο στρέμμα μυαλά.
Σαν Έλληνας Θεός.
Έλληνας Θεός.
Στέκομαι πάνω σ’ αυτό
το σπασμένο ραβδί από παλιό κόκαλο.
Κι η σκισμένη μου ψυχή και το σώμα μου αιμορραγούν.
Κι η αλήθεια με ταράζει.
Σ’ ευχαριστώ ξυλουργέ. Ωραία το έφτιαξες.
Άσε με στους Θεούς.
Μάλιστα, κύριε.
Τί θέλεις;
Ξαναείδα το όνειρο...
για το θάνατο του αφέντη μου.
Το θάνατο μου.
Τότε θα προσεύχομαι να πεθάνεις πριν από μένα.
Θα πάω. Ως ο πιλότος σας.
Τότε πιλότε μου σου υπόσχομαι αυτό.
Θα σκοτώσω το Μόμπι Ντικ και θα επιβιώσω.
Δυνάμωσε τη φωτιά.
Κράτησε το εκεί να τρέξει.
Φαλαινόβαρκα στα δεξιά μας.
Έχουν τον Πιπ!
Μπράβο.
Μπράβο κ. Στάρμπακ!
Καπετάνιε, βρήκαν τον Πιπ.
Ωραία μέρα!
Σε είχαμε για χαμένο μικρέ.
Ευχαρίστησε τον Ίσμαελ και τον Κουίκουεγκ που τον είδαν.
Κύριε Ίσμαελ, κύριε Κουίκουεγκ!
Είστε πολύτιμοι για το πλοίο, παιδιά!
Μας έλειψες μικρέ!
Πιπ, τι τρέχει, μικρέ;
Αυτό κακό, Ίσμαελ.
Πολύ κακό. Κακά μάγια.
Ξεκινάμε κ. Στάρμπακ. Αρκετό χρόνο χάσαμε!
Αμέσως κύριε.
Ανοίξτε τα πανιά, να πιάσουμε τον άνεμο.
Γρήγορα, όλοι στα πανιά.
Απλώστε τα τεμπέληδες. Δεν ξέρετε ποιος είναι έξω;
Τρέξτε να τον πιάσετε.
Να καθαρίσουμε το κατάστρωμα.
Δεν θα κυνηγήσουμε άλλη φάλαινα ...
πριν το κεφάλι του Μομπυ Ντικ να κρεμαστεί από αυτό το ακροκέραιο!
Γεια σου Πιπ.
Σου έφερα φαγητό.
Έλα.
Εμείς, εσείς, αυτοί…
όλοι κακοί.
Εκεί μέσα...
δυο κόκαλα χωμένα σε παντελόνια.
Το ένα δεν είναι δικό του αλλά φάλαινας.
Φύγε από εδώ!
Φύγε !
Ίσως θα έπρεπε να αφήσουμε τον Πιπ στη μοίρα του.
Κακούργοι!
Φάλαινα καπετάνιε.
Είναι η άσπρη φάλαινα!
Δεν είναι άσπρη αλλά γκρίζα. Ίσως είναι μεγάπτερος.
Είναι ο Μόμπι Ντικ σου λέω.
Ανοίξτε τα μεγάλα πανιά. Χρειαζόμαστε περισσότερα πανιά.
Όχι, κύριε. Υπάρχουν σπερμοφάλαινες ...
στα δεξιά μας κύριε!
-Να κατεβάσουμε βάρκες; -Συνεχίζουμε την πορεία μας, κ. Στάρμπακ!
Μα κύριε, υπάρχουν βαρέλια από χρυσάφι εκεί κάτω!
-Αυτές είναι οι διαταγές μου… -Μα καπετάνιε!
Προχώρα λέω!
Συνέχισε στην πορεία σου τιμονιέρη.
Πρόσω.
Στο πουθενά.
Αυτό είναι.
Δεν θα ξαναβγεί για άλλη μια ώρα. Ένα μίλι από εδώ.
Είναι εκεί έξω, αφέντη. Πολύ κοντά.
Είναι πονηρός ο Μόμπι Ντικ.
Αν ήταν ο Μόμπι Ντικ.
Αλλά θα μας κάνει να τον κυνηγήσουμε μέχρι την Ανταρκτική αν τον ακολουθήσουμε.
Κι όταν μας εξαντλήσει...
...όταν θα είναι ώρα να γυρίσουμε πίσω…
ο Άχαμπ θα πει «συνεχίστε».
Είδε το Μόμπι Ντικ.
Ξανακοίταξε αυτό το κρύο μάτι.
Δεν θα τα βάλει κάτω τώρα.
Καίμε και το φορτίο μας τώρα;
Χαραμίζουμε το κέρδος μας.
Τι να κάνουμε το κέρδος...
άμα πεθάνουμε από το κρύο;
Καπετάνιε, να τολμήσω να προτείνω να γυρίσουμε βόρεια;
Να γυρίσουμε στην πορεία μας...
προς το ακρωτήριο.
Δεν υπάρχουν φάλαινες σ’ αυτά τα νερά.
Είναι εκεί έξω κ. Στάρμπακ. Μας προκαλεί.
Έχω πλεύσει στη Γροιλανδία, σε χειρότερα νερά απ’ αυτά.
Απλά θα διαπεράσουμε τον πάγο.
Ναι, κύριε, αλλά όχι αυτή την εποχή του χρόνου.
Ο πάγος είναι πολύ παχύς. Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε.
Θα συντριβεί το πλοίο σαν καρυδότσουφλο.
Προχωρήστε κ. Στάρμπακ.
Κύριε.
Τα λημέρια του Μόμπι Ντικ είναι ανατολικά, εσείς μου το είπατε.
Προς το ακρωτήριο.
Μας κοροϊδεύει κ. Στάρμπακ.
Μας κοροϊδεύει.
Προχωρήστε είπα.
Μάλιστα πλοίαρχε.
Πάγος που επιπλέει.
Κακό σημάδι. Δεν θα έπρεπε να γυρίσουμε πίσω, κύριε;
Διαταγές του καπετάνιου.
Σταθερά το πηδάλιο! Σταθερά!
Βίρα.
Χτυπήσαμε τον πάγο!
Τον χάσαμε.
Να πάρει η ευχή. Θα χάσουμε το πλοίο! Επανδρώστε τα πανιά! Ανεβάστε τα!
-Ξυλουργέ! Φέρε ξυλεία. -Μάλιστα κύριε.
Θα βουλιάξουμε, παιδιά! Πάμε!
Χρειαζόμαστε καρφιά.
Χάρισε μου μια στιγμή δίπλα-δίπλα μαζί του.
Γι’ αυτήν θα θυσίαζα χίλια βαρέλια λάδι.
Καταραμένο άσπρο μάτι, πού είσαι;
Φανερώσου!
Δείξε μου ένα σημάδι.
Ας είναι.
Βασάνισε την ψυχή μου.
Είμαι ο Ιωνάς τώρα.
Ο δραπέτης του Θεού.
Τι είναι αυτό;
Ανταρσία ή γρήγορος θάνατος;
Δεν χάθηκαν όλα, αφέντη μου.
Δεν ωφελεί. Θα πνιγούμε όλοι. Δεν έχω σκοπό να πεθάνω.
-Γύρνα πίσω, κάθαρμα! -Άσε με!
Μάχη θέλετε παιδιά;
Η μάχη είναι εκεί έξω.
Ο Μόμπι Ντικ. Τόσο γρήγορα τον ξεχάσατε;
Λοιπόν, ακούστε:
Τη μέρα που θα σκοτωθεί η άσπρη φάλαινα υπάρχει ένα χρυσό νόμισμα...
για τον καθένα σας.
Προσοχή!
Αν δεν έρθει ο Μόμπι Ντικ σ' εμάς...
θα πάμε εμείς σ' αυτόν!
Δε σας διατάζω άντρες! Εσείς θα το θελήσετε!
Θάνατος στο Μόμπι Ντικ!
Βίρα!
Βάλτε τα δυνατά σας!
Ανελέητη, αδάμαστη η θάλασσα κ. Στάρμπακ.
Αλλά δεν θα ενδώσουμε, έτσι;
Όχι, καπετάνιε, δεν θα ενδώσουμε.
---
--
Πιπ σε γυρεύει ο καπετάνιος.
Θεέ μου. Είναι η αντανάκλαση μου!
Εκτός απ' τα μάτια.
Ποιός είσαι κύριε;
Ο Πιπ, κύριε. Ντελάλης και καμαρότος.
Βρε τρελόπαιδο!
Μην τον αγγίζεις.
Ο μεγάλος ηλίθιος μαλώνει το μικρό.
Παγωμένοι ουρανοί...
κοιτάξτε αυτό το άτυχο παιδί!
Θα μένεις στην καμπίνα μου...
όσο καιρός είναι ζωντανός ο Άχαμπ.
Είσαι δεμένος με την καρδιά μου, μικρέ.
Άγγιξες το κέντρο της ύπαρξης μου!
Έλα μαζί μου. Έλα, έλα.
Τί στο καλό!
Δυο τρελοί τώρα!
Ένας τρελός από δύναμη...
και άλλος από αδυναμία.
Είμαι μεγαλύτερος ηλίθιος απ' τον Πιπ;
Πίσω στη δουλειά.
Συγνώμη καπετάνιε, αλλά τα βαρέλια έχουν διαρροή.
Στεγανοποίησε τα.
Είναι σάπια. Καλύτερα να μπούμε σε λιμάνι να πάρουμε άλλα.
Δεν θα αλλάξουμε πορεία. Έγινα κατανοητός;
Χάνουμε κέρδη. Θα στερήσετε στους άνδρες τα λεφτά τους;
Λεφτά!
Πολύ δύσκολο πρόβλημα!
-Στεγανοποίησε τα βαρέλια. -Δεν γίνεται.
Πρόσεξε τα λόγια σου.
Αυτές είναι οι διαταγές μου.
Τελειώσαμε.
Όπως επιθυμείτε, καπετάνιε.
-Σκάφος εν όψει! -Πού;
Στα δεξιά της πλώρης, κύριε.
Έρχεται προς εμάς.
Ευχάριστο θέαμα, κύριε.
-Να μουδάρουμε τα πανιά για να τους επισκεφθούμε; -Όχι, κ. Στάρμπακ.
Είδατε καμιά φαλαινόβαρκα ακυβέρνητη, κύριε;
Είδατε την άσπρη φάλαινα;
Ναι, σήμερα το πρωί.
Πού ήταν καπετάνιε;
Όχι νεκρή ή σκοτωμένη, έτσι;
Τί σημασία έχει;
Ο γιος μου, κύριε. Έχασα μια φαλαινόβαρκα.
Ο γιος μου ήταν σ' αυτή τη βάρκα.
Σας ικετεύω, για το Θεό, βοηθήστε με να τον βρω.
Όχι, όχι. Μην μου το ζητάς.
Σε ξέρω, Άχαμπ. Έχουμε ταξιδέψει μαζί.
Θα μισθώσω το καράβι σου. Θα πληρώσω πολλά.
Πρέπει! Πρέπει ...
και θα μου κάνεις αυτή τη χάρη, Άχαμπ.
Η φάλαινα πλοίαρχε Γκάρντινερ.
Που την είδες για τελευταία φορά;
Άχαμπ, δεν φέυγω μέχρι να μου πεις ναι.
Ξέρω ότι έχεις κι εσύ παιδί...
ασφαλές στο Ναντάκετ.
Ξέρεις ότι θα σου πρόσφερα κι εγώ ότι σου ζητώ τώρα.
Ναι, το βλέπω. Βλέπω ότι θα δεχτείς.
Ελπίζω να ετοιμαστήκατε για ψάξιμο.
Θα πάμε να βρούμε αυτή τη βάρκα...
και το γιο μου.
Να μην αγγίξει κανείς πανί, κατάρτι ή σκοινί!
Δεν θα σας βοηθήσω, πλοίαρχε Γκάρντινερ!
Χάνω χρόνο και δεν έχω σκοπό να χάσω άλλο.
Κ. Στάρμπακ, ετοιμαστείτε να γυρίσουμε πρίμα.
Εμπρός! Ανοίξτε τα πανιά! Με ζωηράδα!
Συνεχίζουμε την πορεία μας!
Αντίο πλοίαρχε, Γκάρντινερ!
Μακάρι να συγχωρήσω τον εαυτό μου...
αλλά πρέπει να φύγω!
Ο Θεός δεν θα σε συγχωρέσει γι' αυτό, Άχαμπ!
Δεν θα σε συγχωρέσει!
Τιμονιέρη, κράτα σταθερά ανατολική ρότα.
Κουίκουεγκ όχι πια ναύτης.
Στη θέση σου, καμακιστή.
Εσύ κακά μάγια.
Υπάκουσε με!
Κουίκουεγκ όχι πια καμάκι!
Καπετάνιε;
-Άφησε την πόρτα. -Ζητώ άδεια να σας μιλήσω, κύριε.
Δε στη δίνω!
Θα σας μιλήσω!
Γύρνα στα καθήκοντα σου, κύριε.
Στάρμπακ, γύρνα στο κατάστρωμα.
Μα το Θεό, θα σε στείλω στην Κόλαση.
Είμαι στην κόλαση.
Ταξιδέψαμε χιλιάδες μίλια για να φέρουμε λάδι.
Παραβιάζουμε τον όρκο μας κυνηγώντας μια χίμαιρα.
Τι θα πουν οι πλοιοκτήτες;
Πλοιοκτήτες; Τι με νοιάζει;
Ας σταθούν στην παραλία να φωνάζουν στους τυφώνες.
Δεν είναι στη συνείδηση μου.
Η συνείδηση μου είναι στο πλοίο.
Τώρα γύρνα στο κατάστρωμα.
Η συνείδηση σας μπάζει νερά.
Και τελικά θα σας βουλιάξει. Και θα μας τραβήξετε κάτω μαζί σας.
Κατάρα!
Θεέ μου! Σκεφτείτε τους άντρες σας!
Οι άγγελοι σας στέλνουν μηνύματα.
Δεν τα βλέπετε;
Γύρνα στο κατάστρωμα.
Όχι, δε θα γυρίσω.
Σας εκλιπαρώ καπετάνιε.
Ζητώ μόνο κατανόηση.
Τότε άκουσε με, κύριε.
Υπάρχει μόνο ένας Θεός, κύριος της Γης.
Κι ένας καπετάνιος που είναι αφέντης του "Πίκοντ".
Τώρα γύρνα στη θέση σου.
Όπως επιθυμείτε.
Δεν χρειάζεται να φοβάστε το Στάρμπακ.
Ο Άχαμπ πρέπει να φοβάται τον Άχαμπ.
Να φοβάσαι τον εαυτό σου, γέρο.
Μ' αντιμετωπίζεις γενναία κι όμως με υπακούς.
Παραείσαι καλός, Στάρμπακ.
Μακάρι να μην ήμουνα.
Κουίκουεγκ, τί σ' έχει πιάσει;
Αν δεν δουλέψεις, σίγουρα θα σε μαστιγώσουν.
Κουίκουεγκ! Μίλα μου!
Έχει βουντού μέσα του.
Τί λες να τον βασανίζει;
Το πνεύμα του είναι άρρωστο. Είναι ώρα του να πεθάνει.
Ώρα του να πεθάνει;
Τί ανοησίες είναι αυτές;
Κουίκουεγκ, αρκετά!
Τι τρέλα!
Πρώτα ο γέρος, μετά ο Πιπ.
Τώρα ο Κουίκουεγκ. Όλοι θα τρελαθούμε;
Ο Άχαμπ φταίει σου λέω. Έβαλε βουντού...
μέσα σε όλους μας.
Τί διάβολο είναι αυτό;
Ο φίλος μου, κύριε. Δεν είναι καλά.
Κουίκουεγκ, σβήσε τη φλόγα.
Θα βάλεις φωτιά στο πλοίο.
Φωτιά στο πλοίο!
Ναι. Ολόκληρο μεγάλο καράβι.
Καράβι όλο καεί.
Κουίκουεγκ γυρίσει σπίτι, πνευματική γη προγόνων.
Φέρε ξυλουργό!
Θα στο φέρω, φίλε.
Τί το θέλεις το ξυλουργό;
Φτιάξει κανό.
Όπως βάζουν Ναντάκετ φαλαινοθήρα πεθαμένο.
Μαύρο ξύλο, όπως σίδερο καμακιού. Εντάξει;
Τί λέει;
Θέλει να τον αφήσουμε στη θάλασσα σ' ένα κανό.
Ένα φέρετρο. Μου έχει ξαναμιλήσει γι' αυτό.
Έτσι κηδεύονται οι πολεμιστές στην πατρίδα του.
Α! Και;
Τί θέλει;
Ένα φέρετρο που επιπλέει.
Μπορείς να το φτιάξεις;
Ναι.
Δεν πειράζει! Θεός Μαορί.
Θεός Ναντάκετ.
Όχι Θεός σ' αυτό το πλοίο!
Όχι Θεός!
Μπάλκιγκτον! Κι εσύ τρελάθηκες;
Με περιμένει μια νεαρή σύζυγος, κύριε.
Δεν είναι γραφτό μου να πεθάνω μ' αυτόν τον άντρα.
Πάντα σε συμπαθούσα, Στάρμπακ. Μην προσπαθήσεις να μ' εμποδίσεις.
Είναι για την κυρά μου, αν φτάσεις στο Ναντάκετ.
Που δεν το βλέπω πιθανό.
Γιατί δεν της το δίνεις ο ίδιος;
Έχει χώρο η βάρκα.
Θα το χρειαστείς πιο πολύ από μένα.
Ο Θεός μαζί σου, φίλε.
Γρήγορα! Μεγάλε, είπα γρήγορα!
Κ. Φλασκ! Πιο σιγά!
Διπλώστε τα μαζί!
Φλάσκ, θέλω να σου μιλήσω.
Σταμπ, θέλω να σου μιλήσω.
-Τώρα; -Ναι, τώρα.
Έλα τώρα.
Πιες μερικές γουλιές και συνεχίζεις την προσευχή σου.
Μην κάθεσαι έτσι! Δώσε μου ένα χεράκι!
Μπες μέσα.
Πρέπει να κάνω πρόβα.
Πρέπει να σου κάνω πρόβα.
Τέλειο!
Ο Θεός μαζί σου, δυστυχισμένε.
Πάμε.
Τί εννοείς "σφετερισμός";
Το πλοίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άνομα κέρδη.
Το λέει ο κώδικας του Εμπορικού Ναυτικού.
Δεν είμαστε στο εμπορικό ναυτικό, αλλά φαλαινοθήρες.
Δεν βλέπεις τι γίνεται; Χάνονται όσα μοχθήσαμε να φτιάξουμε.
και δε σηκώνει το δάκτυλο του να το εμποδίσει. Αδιαφορεί.
Προσοχή, Σταμπ.
Ολόκληρο το πλοίο μπορεί να καεί.
Τί προτείνεις συνάδελφε;
Έχουμε δικαίωμα να αρνηθούμε να υπακούσουμε.
Μπορούμε να αναλάβουμε τη διοίκηση του πλοίου.
Αυτά είναι επικίνδυνα λόγια. Δεν μπορώ να συμφωνήσω.
Όταν ο καπετάνιος λέει να στεγανοποιήσουμε τα βαρέλια, έτσι πρέπει να κάνουμε.
Σταμπ, άνοιξε τα μάτια σου.
Δεν είμαστε πια φαλαινοθήρες.
Είμαστε πρόβατα που ακολουθούμε ένα τρελό...
και απομακρυνόμαστε από την ανθρώπινη λογική.
Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια.
Αλλά ο καπετάνιος είναι πάντα καπετάνιος...
και μάλιστα άφοβος.
Ναι. Είναι ισχυρός καπετάνιος.
Βασιλιάς των θαλασσών και αφέντης όλων των θηρίων της θάλασσας.
Δεν μπορούμε να πάμε κόντρα.
Σκεφτείτε καλά, συνάδελφοι.
Ένας άντρας που δεν φοβάται τίποτα είναι πιο επικίνδυνος από κάθε δειλό.
Καμιά καταιγίδα ή φάλαινα...
δε συγκρίνεται με τον τρόμο που μας απειλεί εξαιτίας αυτού του οργισμένου άντρα.
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε να μας τραβήξει στο θάνατο.
Ανταρσία, κύριε.
Μια ιδέα που γεννιέται από τρελά μυαλά.
Στέκεσαι σε επικίνδυνο έδαφος.
Ναι.
Και δεν θα συμμετέχω.
Αυτό που ξεκινήσαμε είναι δουλειά για καρχαρίες, κ.Στάρμπακ.
Είσαι αρκετά καρχαρίας για να τα βγάλεις πέρα;
Δεν μπορώ να βλέπω άπρακτος τη δολοφονία του πληρώματος.
Δεν μπορώ να υπακούω το Θεό και ταυτόχρονα σ' αυτό τον πλοίαρχο.
Το καταλαβαίνεις, Σταμπ;
Καταλαβαίνω, συνάδελφε.
Δεν είμαι κανένας θρησκος...
ουτε και γενναίος.
Είσαι μόνος σου.
Καημένε, τρελέ Πιπ!
Αν ήμουν ανεμος, δε θα φυσούσα πια σ’ αυτό τον κόσμο.
Ω, Θεέ μου!
Σωσε το μυαλο μου!
Πώς με βασανίζει!
Μακαρι να μπορούσα να κοιμηθώ!
Αλλά ο Αχάμπ δεν κοιμάται ποτέ.
Μονο νιώθει.
Νιώθει…
Κατεβάστε τη μαϊστρα!
Το νου σας στο κεντρικό κατάρτι!
Χαμηλώστε το κεντρικό κατάρτι!
Με προσοχή!
-Θα πάρω εγώ το πηδαλιο! -Εντάξει.
Τι είναι;
Καταιγιδα, καπετάνιε.
"Καβαλάω το γαϊδούρι, καβαλάω το γαϊδούρι"
"...καβαλάω το γαϊδούρι..."
Άσε την καταγίδα να τραγουδάει. Δείξε θάρρος και κράτα τη γλώσσα σου.
Κουίκουεγκ, έλα κάτω!
Έλα, φίλε! Θα σε πάρει το κύμα.
Άσχημη δουλειά κ.Σταρμπακ!
Η θαλασσα κάνει ό,τι θελει.
Δεν θα την παλέψεις. Κανείς δεν μπορει.
Ούτε ο καπετανιος ακόμα!
Δε θα προχωρήσουμε άλλο σ’ αυτή τη κοσμοχαλασιά.
Καπετάνιε, η καταιγίδα θα γινει ούριος άνεμος αν γυρίσουμε το πλοίο.
Θα μας οδηγήσει στην πατριδα.
Σε υπήνεμα μερη. Στο σπίτι!
Άσε το κήρυγμα, κ. Στάρμπακ.
Ξέρω αυτές τις θάλασσες και τον εαυτό μου.
Δεν τελειώνει αυτό το ταξίδι...
πριν πιάσω τον Μόμπι Ντικ.
Για τ’ όνομα του Θεού, Άχαμπ...
...γύρνα το πλοίο!
Μ’ άκουσες, Στάρμπακ!
Προχώρα!
Κύριε Στάρμπακ!
-Κατεβάστε τον κάτω. -Δεν κουνιέται, κύριε.
Δέσε τον.
Κατεβάστε το πανί!
Έλα νεαρέ.
Είναι εκεί, άντρες!
Ακολουθεί την καταιγίδα μαζί μας.
Καπετάνιε, άσε τη φάλαινα και τα φανταστικά ταξίδια της.
Πρέπει να σώσουμε το πλοίο.
Εκεί είναι!
Κοιτάξτε τον!
Πιστέψτε στα μάτια σας!
Εκεί είναι!
Τον βλέπετε;
Τον βλέπετε, άντρες;
Δεν τον βλέπετε όλοι;
Είναι αυτός!
Δεν τον βλέπετε;
Νάτος! Τον βλέπω καπετάνιε!
Κι εγώ τον βλέπω! Πεντακάθαρα!
Πού είναι κύριε; Δεν τον βλέπω.
Φυσικά και δεν τον βλέπεις, αφού δεν υπάρχει.
Ο γέρος τους έβγαλε κάθε λογική απ’ τα κεφάλια τους.
Γυρίστε τα πανιά!
Κάνουμε μεταβολή!
Καπετάνιε πρέπει να γυρίσουμε!
Όχι! Συνέχισε, λέω! Συνεχίζουμε!
Θα προχωρήσουμε μπροστά!
Θα χάσουμε το καράβι, κύριε.
Θα χαθούμε.
Προχωράμε μπροστά!
Τα κατάφερε!
Ο γέρος τα κατάφερε.
Βγήκαμε απ’ τον καιρό.
Θεέ μου, τι είναι αυτό;
Η φωτιά του Άγιου Ελμο.
Μην το αγγίζετε!
Ναι!
Προσέξτε το!
Δείτε το καλά, ναύτες!
Η άσπρη φάλαινα! Μας οδηγεί στην άσπρη φάλαινα!
Ιησού Χριστέ, τι κάνει;
Ξέρει τι κάνει.
Όχι, καπετάνιε, όχι!
Σηκωθείτε!
Σηκωθείτε να νικήσουμε μαζί τους ουρανούς!
Είμαι μαζί σας!
Είμαι ένα μαζί σας!
Διατάζω τους ουρανούς!
Καπετάνιε;
Ο Άχαμπ είναι δεμένος, συνάδελφοι!
Δεμένος! Καρδία, σώμα και ψυχή!
Ζωή και πνευμόνια!
Κι όλοι εσείς, δεμένοι με τον ίδιο, όρκο!
Μην κάνετε λάθος!
Καπετάνιε!
Εγώ εντάξει!
Εγώ βλέπω.
Εμένα καπετάνιος.
Εμένα Θεός!
Βλέπεις, κ. Στάρμπακ; Βλέπεις;
Ο σφυγμός μου κάνει αυτές τις σανίδες να χτυπάνε.
Αρκετά Άχαμπ!
Τέρμα τα μαγικά, γέρο!
Σταμάτα!
Ο Θεός έχει στραφεί εναντίον σου!
Αυτό το φως δεν είναι δικό σου!
Κοιτάξτε σύντροφοι.
Σηκώστε τα κεφάλια σας.
Κοιτάξτε με προσοχή!
Καθώς ο Άχαμπ διαλύει...
τον φόβο σας!
Έφυγε!
Μακάρι να σε συγχωρέσει ο Θεός!
Δεν μπορώ να σε καταλάβω.
Ετοιμαζόσουν να πεθάνεις.
Ίσμαηλ, άνθρωπος πεθάνει μόνο όταν θέλει πεθάνει.
Κακά μάγια δε σε σκοτώνουν άντρα που δε θέλει πεθάνει.
Μόνο μεγάλο φωτιά, μεγάλο
νερό, μεγάλη φάλαινα.
Αυτά σκοτώνουν άντρα που δε θέλει πεθάνει.
Εντάξει;
Θέλω να κάνω τη διαθήκη μου. Θέλω να είσαι μάρτυρας.
Κουίκουεγκ πολύ αρέσει αυτό.
Δε θα ήθελα να σας ενοχλήσω, κύριε.
Καλά.
Τι είναι, Ίσμαελ;
Δεν ξέρω, κύριε. Μ΄ έχει καταλάβει τρόμος.
Τι έχει πάθει το πλήρωμα;
Έχασαν τα λογικά τους, λες και δεν μπορούν να σκεφτούν.
Δεν βλέπουν την τρέλα του,
Δεν τους αφήνει να σκεφτούν μόνο να νιώθουν.
Και νιώθουν ότι πρέπει να τον υπακούουν.
Κι εγώ πρέπει να τον υπακούω.
Αλλά τον μισώ.
Τότε κι εγώ πρέπει να τον υπακούω;
Όχι. Μην ενδίδεις σ' αυτόν.
Όχι στην καρδιά σου.
Δε μ' αρέσει αυτό.
Έφτιαξα ένα φέρετρο για τον Κουίκουεγκ και τώρα δεν το θέλει.
Και θέλεις κιόλας να το κάνω σωσίβιο;
Eίναι εντελώς ανάρμοστο, να τί είναι.
Δε γίνεται τίποτε άλλο.
Χάσαμε το παλιό; Χρειαζόμαστε καινούργιο.
Σταμάτα να γκρινιάζεις και φτιάξε το.
Κάρφωσε το καλά. Δεν το θέλουμε να μπάζει.
Θα στο καρφώσω στα χείλη, Θρασύτατο ζουλάπι!
Έχει δίκιο ο μάγειρας. Καλύτερα να κάνεις καλή δουλειά.
Φτιάξ' το καλα, γιατί αν βουλιάξει το πλοίο τριάντα άντρες θα προσπαθούν να μπουν σ' αυτό το φέρετρο.
κι αυτό το θέαμα δεν θέλω να το χάσω!
-Τι είναι αυτό; -Σωσίβιο, καπετάνιε.
Διαταγές του κ. Στάμπ.
Εσύ είσαι που μου έφτιαξες το πόδι;
Μάλιστα, κύριε. Εγώ είμαι.
Είσαι και νεκροθάφτης;
Μάλιστα, κύριε.
Πρώτα ήταν φέρετρο, τώρα θέλουν να το κάνουν σωσίβιο.
Σωσίβιο;
Είσαι πολυτεχνίτης. Έχεις τις ίδιες αρχές με τους θεούς.
Κάνω τη δουλεία μου, κύριε.
Ασπρομάλλη δρυοκολάπτη!
Μετατρέπεις το σύμβολο του θανάτου σε εργαλείο ελπίδας.
Το φέρετρο σε σωσίβιο.
-Πίστη,κύριε. -Πίστη; Ποιά πίστη;
Καλή πίστη.
Ένα επιφώνημα ήταν,κύριε.
Πάρε αυτό το πράγμα κάτω. Να μην το ξαναδώ!
Μάλιστα.
**
Μεγάλε παντοδύναμε πιλότε...
μπορείς να μου πεις που είμαι...
αλλά όχι που θα έπρεπε να είμαι...
ή που είναι αυτός.
Πού είναι ο Μόμπι Ντικ;
Εσύ μπορείς να το δεις.
Τα μάτια μου κοίταξαν το μάτι που ακόμα και τώρα τον βλέπει .
Ανόητο παιχνιδάκι
για αρχιπλοιάρχους !
Τι μπορεί να μου πει, εκτός απ’ τη θλιβερή θέση μας;
Τίποτα δεν μπορείς.
Δεν μπορεί να μου πεις που θα είναι αύριο μια σταγόνα νερό.
Ή πού θα είναι η άσπρη φάλαινα.
Είσαι ανίκανο.
Κι η ικανότητα σου προσβάλλει τον ήλιο!
Ορίστε!
Απαίσιο, τιποτένιο πράγμα!
Δε βασίζω πια την πορεία μου σε σένα!
Γυρίστε στη δουλειά σας.
Πιπ!
Κατέβα κάτω.
Είναι ήπιος άνεμος, κ. Στάρμπακ, έτσι δεν είναι;
Και ήρεμος ουρανός.
Ο αέρας μυρίζει σαν να ήρθε από λιβάδια.
Σαν να θερίζουν χόρτο κάπου στις πλαγιές των Άνδεων.
Κι οι θεριστές κοιμούνται πάνω στο φρεσκοκομμένο χόρτο .
Μια τέτοια όμορφη μέρα χτύπησα την πρώτη μου φάλαινα.
Καμακιστής 18 ετών.
Πριν 40 χρόνια.
40 χρόνια...
στερήσεων και κινδύνου.
Καταιγίδες.
40 χρόνια στο κυνήγι της φάλαινας.
Όλα αυτά τα χρόνια δε νομίζω να πέρασα...
περισσότερα από τρία στη στεριά.
Σαράντα χρόνια ερημιάς και μοναξιάς.
Ωκεανούς μακριά απ’ τη νεαρή σύζυγο που παντρεύτηκα...
...και την άλλη μέρα σαλπάρισα για το ακρωτήριο Χορν.
Σύζυγο είπα;
Μάλλον χήρα.
Αυτή κι εκείνο το καημένο, θλιβερό...
παραμελημένο αγόρι.
Τους ορφάνεψα και τους δύο, Στάρμπακ.
Με τρελά, μανία και αίμα που έβραζε...
κατέβασα πάνω από χίλιες βάρκες για το θήραμα μου.
Περισσότερο δαίμονας, παρά άνθρωπος .
Και πόσο καλύτερος
ή πόσο πλουσιότερος είμαι μετά από όλα αυτά;
Τι είναι αυτό;
Ποιός είναι αυτός ο αφέντης που με κυβερνάει ;
Τι με αναγκάζει να κάνω αυτά
που η καρδιά μου δεν τολμά;
Νιώθω τόσο γέρος!
Θεέ μου...
σε παρακαλώ θεράπευσε αυτή τη ραγισμένη καρδιά!
Πλησίασε, Στάρμπακ.
Θεέ μου νιώθω τόσο αδύναμος!
Άσε με να κοιτάξω ένα ανθρώπινο μάτι.
Καλύτερα από το να κοιτάζεις τη θάλασσα ή τον ουρανό...
ή ακόμα και το μάτι του Θεού.
Μείνε μαζί μου εν πλω.
Στα δύσκολα και στα εύκολα.
Βλέπω τη γυναίκα μου και το παιδί μου στα μάτια σου .
Και βλέπω τα δικά μου.
Καπετάνιε μου...
σε αυτά τα μάτια βλέπετε τη δική μου γυναίκα.
Τα δικά μου παιδιά.
Φοβάμαι ότι δε θα τους ξαναδώ ποτέ.
Κύριε ας φύγουμε από αυτά τα καταραμένα νερά.
Άσε μας να αλλάξουμε πορεία, κύριε...
να μας πάει ο ούριος άνεμος στο Ναντακέτ.
Θεέ μου φανερώσου σε αυτόν τον άνθρωπο!
Ή δώσε μου δύναμη να σηκώσω αυτό το χέρι εναντίον του!
Θεέ μου τι έκανα ;
Δεν είμαι πια ο Αχαμπ;
Φάλαινα εν όψει!
Στην πλώρη καπετάνιε!
Είναι αυτή! Είναι η άσπρη φάλαινα!
Βάρκες! Εμπρός, παιδιά μου!
Δεν θα έρθω μαζί σας, καπετάνιε.
Κατεβάστε τις βάρκες!
-Τότε μείνε με τους καμαρότους! -Στις βάρκες!
Φεντάλα!
Έλα εδώ, ηλίθιε!
Που να σε πάρει!
Ανάψτε τα κάρβουνα! Απόψε θα έχουμε τόνους από το λίπος του!
Μάλιστα, κύριε.
Καπετάνιε, όχι! Έλα πίσω!
Καπετάνιε, όχι! Ο ήλιος! Ο ήλιος!
Εμπρός ανελέητοι δολοφόνοι!
Γρήγορα!
Ρίξτε με πάνω στη λευκή του ράχη! Κάντε μου τη χάρη!
Τραβήξτε!
Θεέ μου.
Τελικά πεθαίνεις πριν από μένα, Φεντάλα.
Είμαι εκπρόσωπος της μοίρας.
Φτωχοί άνδρες!
Φτωχοί!
Φέρτε με δίπλα του!
Ελάτε, παιδιά.
Θα τον στείλουμε σε πύρινη κόλαση.
Τραβήξτε!
Τραβήξτε, σύντροφοι!
Τρέξτε!
Τραβήξτε! Κανείς δε γελάει με το Φλασκ...
κι ειδικά εσύ, Μόμπυ Ντικ!
Κόψτε ταχύτητα, παιδιά!
Εμφανίσου, αηδιαστικό ζώο! Βγες έξω!
Απ' την καρδιά της κόλασης...
σε καρφώνω!
Καπετάνιε!
Με την τελευταία μου ανάσα, σε φτύνω.
Τας, η ουρά του!
Τραβήξτε παιδιά!
Δεν πέθανε μάταια ο καπετάνιος μας!
Ναι. Θα ξεριζώσουμε την καρδιά της και θα πιούμε το αίμα της.
Ωραία!
Θλιβερό ανθρωπάκι!
Σωσμένος από το φέρετρο του φίλου μου...
πλανήθηκα στην ήρεμη θάλασσα δυο μέρες και μια νύχτα.
Το δεύτερο βράδυ, με βρήκε τελικά ένα φαλαινοθηρικό.
Ήταν το "Ρέιτσελ" που έψαχνε ακόμα το χαμένο του γιο.
Αντί γι' αυτόν, βρήκε ένα άλλο ορφανό.
Απόδοση υποτίτλων: Στ' τάξη Δημοτικό Σχολείο Αγρού 2003-2004